Attila Meszaros

* Vághosszúfalu, 29 stycznia 1951 – / chemik, astrofizyk, astronom, profesor nadzwyczajny ; ; Ukończył naukę w swojej rodzinnej wsi oraz w gimnazjum Galanta, gdzie uzyskał dyplom w 1969 roku. W latach 1969–1974 studiował chemię na Uniwersytecie Karola w Pradze, następnie w 1979 roku ukończył fizykę i astronomię, a w 1981 roku uzyskał stopień doktora. W latach 1976–1980 był pracownikiem Obserwatorium Praskiego. W latach 1980–1984 był studentem studiów podyplomowych w Budapeszcie, a w 1985 roku uzyskał stopień doktora. Od 1984 roku wykłada na Wydziale Astronomii Uniwersytetu Karola w Pradze. Habilitował się na stanowisko profesora nadzwyczajnego w 2000 roku, a doktorat z fizyki uzyskał w 2001 roku. Jego zainteresowania badawcze obejmują ogólną teorię względności i teorię grawitacji, fizykę gwiazd, promieniowanie tła, teoretyczne zagadnienia rozbłysków gamma oraz ciemną materię we Wszechświecie. Do tej pory opublikował ponad 80 artykułów naukowych w czeskich, węgierskich i najważniejszych czasopismach międzynarodowych (Astrophysical Journal, Astronomy and Astrophysics, Astronomische Nachrichten, Journal of Cosmology and Astroparticle Physics, Physical Review itp.), a także w materiałach konferencyjnych. Kilkakrotnie wygłaszał wykłady gościnne na uniwersytetach zagranicznych. Jest stałym uczestnikiem i prelegentem na konferencjach międzynarodowych. W latach 80. publikował również artykuły popularne w Tygodniku Słowackim i Kalendarzu Madácha. ; ; Główne prace: ; ; Możliwy szybki wzrost adiabatycznych zaburzeń kosmologicznych (Astronomy and Astrophysics, 278), 1993, ; O anizotropii mikrofalowego promieniowania tła (Astrophysical Journal, 423, s. 19), 1994, ; Rozkład jasności źródeł wybuchowych w kosmologiach relatywistycznych (z Péterem Mészárosem, Astrophysical Journal, 449, s. 9), 1995, ; O powstawaniu pustych przestrzeni poprzez scenariusz przecinania powłoki (Acta Physica Hungarica New Series, 1, s. 107, poświęcone pamięci E. Wignera), 1995, ; Modyfikacja modelu barionowej ciemnej materii (Astronomy and Astrophysics, 325), 1997, ; Nowy dowód kosmologicznego pochodzenia rozbłysków promieniowania gamma (z Péterem Mészárosem, Istvánem Horváthem, Zoltánem Bagoly, Journal of the Korean Astronomical Society, 29, S43), 1996, ; Niezwykły rozkład kątowy pośredniej podklasy rozbłysków promieniowania gamma (współautor, Astrophysical Journal, 539, 98), 2000, ; Rozkład kątowy rozbłysków promieniowania gamma: obserwacyjne badanie zasady kosmologicznej (w materiałach sympozjum IAU 201, Nowe dane kosmologiczne i wartości podstawowych parametrów, 7-11 sierpnia 2000 @ University of Manchester), 2005, ; Napjaink kozmológiája (w: Meteor Csillagászati Évkönyv), 2002, ; O rzeczywistości przyspieszającego wszechświata (Astrophysical Journal, 580, s. 12), 2002, ; Różnica fizyczna między krótkimi i długimi rozbłyskami gamma (w: Proceedings of the GRB Symposium, JENAM2003, Budapeszt, 29-30 sierpnia 2003, Baltic Astronomy, 13, s. 207), 2004, ; Satelita Swift i przesunięcia ku czerwieni długich rozbłysków gamma (Astronomy and Astrophysics, 453, 797), 2006.