Ponori Thewrewk Árpád

* Bratysława, 30 grudnia 1839 – † Budapeszt, 4 listopada 1903 / historyk literatury, krytyk ; ; Syn Józsefa Ponoriego Thewrewka, młodszego brata Emila Ponoriego Thewrewka, starszego brata Auréla Töröka. Naukę w szkole średniej rozpoczął w Bratysławie, ale ukończył ją w Peszcie, w gimnazjum pijarów. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie w Peszcie. Uzyskał świadectwo nauczycielskie w 1860 roku, a następnie nauczał w prywatnej instytucji. W latach 1862–1869 uczył w Katolickim Gimnazjum w Preszowie, w latach 1869–1872 w Bratysławie, Budapeszcie II. Gimnazjum Powiatowym od 1872 roku, a od 1889 roku w II. Gimnazjum Powiatowym. Odbył kilka dłuższych podróży studyjnych za granicę (włoski: 1874, niemiecki: 1877–1878). W Berlinie odnalazł najstarszy portret króla Ludwika II Węgierskiego z Norymbergi. Zajmował się przede wszystkim dramatem greckim i poezją Sándora Petőfiego. Pisał prace z zakresu historii literatury i językoznawstwa, podręczniki do szkół średnich oraz utwory humorystyczne. W kilku artykułach zwracał uwagę na szkodliwość palenia. ; ; Jego główne dzieła: ; Zasady rodzaju łacińskiego w poezji węgierskiej, 1864, ; Maszyny greckiej sceny, 1875, ; Pola Ferenca Faludiego, 1875, ; Rytm muzyki węgierskiej, 1881, ; Złoto Petőfiego, 1881, Petőfi, 1900.