Arpad Kezdi (Kalcher)

* Komárom, 19 listopada 1919 – † Budapeszt, 20 października 1983 / inżynier budownictwa, profesor uniwersytecki, członek Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Uzyskał tytuł inżyniera architektury na Uniwersytecie Techniczno-Ekonomicznym im. Józsefa Nádora w Budapeszcie w 1942 roku. Był stażystą w Katedrze Budownictwa Kolejowego, Mechaniki Gruntów i Fundamentowania w 1941 roku, a od 1943 roku adiunktem. Był żołnierzem i amerykańskim jeńcem wojennym w latach 1944–1946. Po powrocie do domu ponownie wykładał na uniwersytecie i był kierownikiem Katedry Geotechniki w latach 1951–1982. Pełnił również funkcję prorektora naukowego BME w latach 1972–1975. Jego obszarem badawczym były przede wszystkim geotechniczne badania mechaniki gruntów i właściwości fizycznych gruntów z perspektywy inżynierskiej. Podsumowując i rozwijając dalej teorie parcia gruntu, badając stateczność zboczy i nachylonych mas ziemnych, nośność gruntów i procesy przejściowe (tymczasowe) spowodowane zewnętrznymi efektami dynamicznymi (np. trzęsieniami ziemi), znacząco przyczynił się do teoretycznego wyjaśnienia prac inżynieryjnych w zakresie robót ziemnych, fundamentów i konsolidacji gruntu. Oprócz tych badań fizyki gruntów zajmował się dogłębnie składem materiałowym i cyrkulacją wody w gruntach, gruntem jako materiałem budowlanym oraz metodologią stabilizacji dróg i poprawiających nośność fundamentów palowych. Węgierska Akademia Nauk wybrała go członkiem korespondentem w 1970 r., a członkiem rzeczywistym w 1976 r. ; ; Jego główne prace: ; Mechanika gruntów I-II., 1952–1954, ; Eksperymentalna budowa i badanie dróg z gruntu cementowego, 1955, ; Roboty ziemne I-II. (Póczy Mihálylyal, 1957, ; Tunele, fundamenty, roboty ziemne, mechanika gruntu, 1960, ; Handbuch der Bodenmechanik I-IV. (również w języku angielskim), 1969–1976, ; Mechanika gruntu i fundamenty (z Józsefem Farkasem), 1981.