Arpad Gaspar

* Körmöcbánya, 6 stycznia 1915 – † Pecz, 3 listopada 1974 / nauczyciel edukacji specjalnej, profesor college'u ; ; W 1937 roku uzyskał dyplom nauczyciela edukacji specjalnej w Budapeszcie, a następnie pracował na rzecz edukacji głuchych przez prawie czterdzieści lat. W latach 1937–1939 był nieodpłatnym nauczycielem w Instytucie dla Głuchoniemych w Budapeszcie, a w latach 1940–1947 był nauczycielem w Narodowym Instytucie dla Głuchoniemych w Vácott. W latach 1947–1964 ponownie był nauczycielem i zastępcą dyrektora w Budapeszcie. W międzyczasie studiował również prawo i nauki humanistyczne. Od 1964 roku był adiunktem, a następnie profesorem nadzwyczajnym w Kolegium Kształcenia Nauczycieli Edukacji Specjalnej. Jego dziedziną badawczą jest edukacja mowy i język migowy dla głuchych. Był autorem licznych podręczników, prac metodycznych, narzędzi technicznych i filmów edukacyjnych. Za swoją twórczość otrzymał Medal Pamięci Semmelweisa (1968). ; ; Jego główne prace: „Trioptofon” – trójwymiarowe „zwierciadło fonetyczne” połączone ze wzmacniaczem (współautor), 1964; Metodyka nauczania osób niedosłyszących; I-II., 1965–68; Sygnały ręczne stosowane w nauczaniu wymowy osób niesłyszących, 1973.