Antal Marczibányi

* Puhó, 28 maja 1793 – † Peszt, 13 stycznia 1872 / polityk, pan, mecenas, członek zarządu Węgierskiej Akademii Nauk (1863) ; ; Ostatnia męska linia rodziny Marczibányi z Puhó. Od 1812 roku pracował w służbie żupy trenczyńskiej (sędzia służebny, naczelny sędzia służebny, naczelny poborca podatkowy, następnie członek parlamentu żupy i w końcu jej pan). Jego myślenie charakteryzował liberalizm i antykonserwatyzm. Po klęsce rewolucji węgierskiej i wojny o niepodległość 1848/49 roku został internowany w Bratysławie i ostatecznie udało mu się wykupić wolność za grzywnę w wysokości 50 000 forintów. Po tym wycofał się z polityki, ale nadal interesował się sprawą nauki narodowej i literaturą węgierską. Wyróżniał się również jako mecenas. Brał udział w założeniu Węgierskiej Akademii Nauk już w 1830 roku, a później został wybrany na członka zarządu (w styczniu 1863 roku). Wspierał Węgierską Akademię Nauk znacznymi sumami pieniędzy, Fundację Marczibányiego, założoną przez jego wuja, Istvána Marczibányiego (1752–1810), a zarządzaną przez Węgierską Akademię Nauk od 1847 roku, oraz Teatr Narodowy.