Antal Rochel, Anton Rochel

* Neunkirchen, 18 czerwca 1770 – † Graz, 12 maja 1847 / lekarz, botanik ; ; Studiował chirurgię w Wiedniu, a następnie służył jako sanitariusz w armii cesarskiej od 1788 roku. W 1792 roku został mistrzem chirurgii, a następnie uzyskał tytuł mistrza położnictwa. Po tym ponownie służył jako lekarz wojskowy, ale został wzięty do niewoli przez Francuzów, z której został zwolniony. Przez kilka lat mieszkał w Niderlandach, ale w 1798 roku ostatecznie opuścił armię i pracował jako lekarz na Morawach. W latach 1800–1805 był osobistym lekarzem barona Alajosa Mednyánszky'ego (Révayfalva) w Vígvár, a później, w latach 1811–1815, w Rákfalu. W latach 1815–1820 był osobistym lekarzem hrabiego Aspremont w Lednicrón, a także nadzorował hrabiowski ogród botaniczny, w którym powierzono jego opiece około 2000 gatunków dzikich roślin. Badał florę żupanii trenczyńskiej i środkowego Wagu. Po śmierci Pála Kitaibela (1757–1817), dyrektora Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu w Peszcie, poszukiwano jego następcy i zwrócono uwagę na Rochela, który był głównym ogrodnikiem ogrodu botanicznego w latach 1821–1840. Przywiózł ze sobą z Lednicrón około 400 gatunków roślin. Podczas pracy w Peszcie zbierał przede wszystkim węgierskie rarytasy roślinne (jego zielniki zachowały się do dziś), a niektóre z nich wysyłał za granicę. Przeszedł na emeryturę w marcu 1840 roku i osiadł w Grazu. Wiele jego prac zachowało się w formie rękopisu. ; ; Jego główne dzieła: ; Naturhistorische Miscellen über den nord-westlichen Karpath w Ober-Ungarn. Mit einer Karte, 1822,; Plantae Banatus rariores iconibus et descripcionibus ilustrae. Praemisso tractatu fito-geograficzne et subnexis additamentis w terminologii botanicam. Accedunt tubulae botanicae XL et mappae litographicae, 1828,; Botanische Reise in das Banat w Jahre 1835, nebst Gelegenheitbemerkungen und einem Verzeichnisse allerbis zur Stunde daselbst wildwaschensenden phanerogamischen Pflanzen sammt topographischen Beiträgen über den südöstrlichen Theil des Donau-Stromes im österr. Kaiserthum, 1838.