Andras Vandrak

* Csetnek, 24 stycznia 1807 – † Preszów, 14 września 1884 / pisarz pedagogiczny i filozoficzny, nauczyciel, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk; ; Rozpoczął naukę w swojej rodzinnej wsi, następnie kontynuował ją w Koszycach, Rożniawie i ukończył w Preszowie jako uczeń Zsigmonda Karlovszky'ego i Mihálya Gregussa. W 1828 roku zdał pomyślnie egzaminy kwalifikacyjne na kapłana i nauczyciela w Tiszolcu, gdzie uczył przez dwa lata, a następnie kontynuował naukę w Jenie. Od 1831 roku nauczał wielu przedmiotów jako nauczyciel w liceum w Preszowie (logika, matematyka, łacina, estetyka, metafizyka, psychologia, literatura węgierska), a później wykładał także w akademii prawa i teologii. Jego poglądy wywarły wielki wpływ na przedstawicieli węgierskiej ery reformacji, którzy studiowali w Preszowie. Napisał lub redagował liczne podręczniki do szkół średnich. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka korespondenta w 1847 roku. András Mészáros (Bélvata) napisał monografię na temat jego pracy. ; ; Jego główne prace: ; Humanizm duchowy, 1841 (3. wydanie poprawione: Lélektan, 1863), ; Elementy etyki filozoficznej, 1842 (2. wydanie poprawione: Bölçseleti öörkstan, 1865), ; Logika elementarna, 1844, Logika czysta, 1861 (3., całkowicie poprawione wydanie: 1867), ; Prawo filozoficzne, 1864.