Andras Meszaros

* Bélvata, 11 lipca 1949 – / filozof, historyk filozofii, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył studia w Bratysławie w 1967 r., uzyskał certyfikat nauczyciela filozofii i języka węgierskiego na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie (1973). W latach 1973–1983 był asystentem i adiunktem na Uniwersytecie Komeńskiego. W latach 1983–1993 był pracownikiem naukowym w Instytucie Filozofii SZTA. Od 1993 r. był adiunktem, profesorem nadzwyczajnym (1995), profesorem (2000), a od 1997 r. do 2003 r. kierownikiem katedry. Od 2006 r. był kierownikiem Instytutu Narodowości i Mniejszości Narodowych Wydziału Studiów Środkowoeuropejskich Uniwersytetu Filozoficznego im. Konstantina w Nitrze. Kandydat filozofii (1982). Jego zainteresowania badawcze obejmują historię filozofii węgierskiej, pogranicze filozofii i literatury. Jest członkiem kilku stowarzyszeń zawodowych. W 2010 roku jego prace zostały docenione nagrodą Jedlika Ányosa przyznawaną przez samorząd Szímő. ; ; Jego główne prace: ; System filozoficzny Andrása Vandráka, 1980; Przypadek Arystotelesa z Phyllis, 1993, wersja poprawiona: Oddech transcendencji, 2001; Niejasno przez czas, 1999; Historia filozofii na Węgrzech od początku do końca XIX wieku, 2000; Leksykon filozofii szkoły górnowęgierskiej, 2003; Poruszająca nieśmiertelność, 2006; ; &nbsp,