Karol Andras

* Felsőlászlófalva, 20 sierpnia 1917 – † Monachium, 9 lipca 2004 / dziennikarz, redaktor gazety, politolog. ; ; Ukończył liceum w Koszycach, specjalizując się w węgiersko-francusko-słowiańskich studiach. Ukończył studia w Pradze i Bp. w latach 1938–1941, a studia politologiczne w Nowym Jorku w latach 1953–1955. Był redaktorem naczelnym Új Élet od 1939 do 1944 roku. Rozpoczął pracę redakcyjną jako student uniwersytetu – podobnie jak Elemér Rády i Ferenc Sinkó – i od początku utrzymywał doskonały poziom gazety. Jego kolegami zostali również dawni znani członkowie Sarlós (László Dobossy i László Vass, który zajmował się wieloma różnymi dziedzinami: pisaniem politycznym, literackim i teatralnym), a spośród starych członków Prohászká, Sándor Vájlok i Ferenc Sinkó byli najbardziej aktywni. Nazwisko Kálmána Janicsa pojawiło się również w Új Élet. W 1945 roku A. wyemigrował, mieszkał w Austrii do 1951 roku, w USA od 1951 do 1956 roku i osiedlił się w Monachium w 1957 roku. Od 1951 roku pracował w Radiu Wolna Europa, od 1957 roku był wicedyrektorem działu węgierskiego, a od 1966 roku był wicedyrektorem centralnego działu badań. Zajmował się głównie stosunkami Wschód-Zachód, problemami Europy Środkowej i mniejszości. ; – Jego działalność wydawnicza rozwijała się w Új Élet, pisma powstałe na emigracji ukazywały się w „Przeglądzie Rzymskokatolickim”, w monachijskim „Új Látóhatár”, w różnych czasopismach fachowych i tomach zbiorczych. Od 1990 roku publikuje w regionie Mo iw naszym Remény. Jego pamiętne publikacje w czasopismach: Kanoni koszyccy (kariera Miklósa Pfeiffera, Új Látóhatár 1979/5–6, przedruk: Remény 1991/3–10), Beneš w Moskwie (Új Látóhatár 1985/3–4), Życie kościelne języka węgierskiego Mniejszości (Regio 1991/3). Nieustannie angażuje się w badania nad Benešem. ; ; Dzieła: Mniejszość węgierska, większość słowacka. = Trzydzieści lat 1956–1986, Berno 1986, Tożsamość narodowa. = Antologia eseistów zachodniowęgierskich (red. Gyula Borbándi), Berno 1986. ;

T.  L