Semsey Andor

* Koszyce, 22 grudnia 1833 – † Budapeszt, 14 sierpnia 1923 / mineralog, mecenas ; ; Najpierw studiował prawo, a następnie – jako przyszły spadkobierca 40 000-akrowego majątku – kontynuował naukę w akademiach ekonomicznych Hohenheim i Magyaróvár. Później studiował bardziej rozwinięte rolnicze kraje Europy. Pod koniec lat 60. XIX wieku jego zainteresowania zwróciły się w stronę geologii i mineralogii. W 1866 roku wydzierżawił swoje majątki, żył bardzo skromnie, niemal ofiarnie i wspierał naukę ze wszystkich sił, przeznaczając dochody na wystawę minerałów i skamieniałości Węgierskiego Muzeum Narodowego i rozkwit Instytutu Geologicznego. On przekazał ponad 2 miliony złotych koron na zakup zbiorów naukowych, stypendia, wyposażenie instrumentów dla instytutów naukowych, wsparcie dla młodych badaczy, zagraniczne podróże studyjne itp. W 1889 roku ustanowił fundację w wysokości 20 000 koron przy Węgierskiej Akademii Nauk, aby nagrodzić napisanie dziesięciu fundamentalnych prac naukowych. József Sándor Krenner (1839–1920) nazwał odkryty w 1881 roku semseyit oraz związek ołowiu, srebra i antymonu siarki andoryt odkryty w Felsőbánya w 1889 roku jego imieniem. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka w 1882 roku. ; ; Jego główne prace: ; Trzeciorzędowe skamieniałości Szilágysomlyó, 1877, ; Kolekcja meteorytów Węgierskiego Muzeum Narodowego, 1886, ; O mojej podróży do Hiszpanii, 1888, ; Przekształcenie Węgierskiego Muzeum Narodowego, 1891 r.