Jocsik Alajos

* Érsekújvár, 4 maja 1910 – † Budapeszt, 31 grudnia 1980 / socjolog, publicysta, pisarz ; ; Ukończył szkołę średnią w rodzinnym mieście, a studia prawnicze w Bratysławie i Brnie. W latach międzywojennych aktywnie uczestniczył w ruchach młodzieżowych w górach, był jednym z założycieli Sarló i jednym z głównych organizatorów regös i migracji socjograficznych. W latach 1937–1938 był redaktorem węgierskiego oddziału radia praskiego. Pod koniec 1938 roku przeniósł się do Budapesztu i został redaktorem Kelet Népe. Po 1945 roku był przywódcą i członkiem parlamentu Narodowej Partii Ludowej oraz komisarzem rządowym Urzędu Przesiedleńczego, który nadzorował czechosłowacko-węgierską wymianę ludności. ; Od lat 30. opublikował liczne studia socjologiczne na temat sytuacji Węgrów w górach (Węgierska klasa średnia w Słowenii, 1931), na temat chłopstwa wschodnioeuropejskiego i Żydów mieszkających w Czechosłowacji. Od lat 50. zajmował się przede wszystkim zagadnieniami teoretycznymi i praktycznymi zarządzania ziemią, zaopatrzenia w żywność i problemami ekologicznymi. Napisał również kilka powieści. ; ; Jego główne dzieła: ; Érsekújvár (w: Szlovákiai városképek), 1938, ; Szkoła dla Węgrów, 1939, ; Pod obcym jarzmem, 1940, ; Powrót, orientacja, 1942, ; Droga węgierskiego ruchu spółdzielczego, 1948, ; Kompostowanie, 1962, ; Chleb świata dziś i w roku 2000, 1964; Cywilizacja samobójcza, 1971; Kraj na gwieździe, 1977; To był sierp (współautor), 1978.