Aleksander Vutkovich

* Veszprém, 12 września 1845 – † Bratysława, 13 stycznia 1905 / doktor filozofii, wykładowca w akademii prawniczej, historyk literatury, redaktor ; ; Ukończył naukę w szkole średniej w rodzinnym mieście, w 1868 roku uzyskał świadectwo nauczania łaciny-greki-niemieckiego na Uniwersytecie w Peszcie i rozpoczął nauczanie w Gimnazjum Cystersów w Peczu. W latach 1870–1876 był nauczycielem w bratysławskim Gimnazjum R. K., a od 1876 roku aż do śmierci był nauczycielem na Wydziale Humanistycznym bratysławskiej Akademii Prawa. W 1874 roku był jednym z założycieli, a następnie prezesem Koła Toldy w Bratysławie. Wraz z Józsefem Zichym założył Bratysławskie Stowarzyszenie Kibiców Teatru Węgierskiego. Jak zauważył József Szinnyei: „Podczas pobytu w Bratysławie zrobił wiele dla madziaryzacji miasta i utrwalenia węgierskiego aktorstwa”. Wraz z Gáborem Pávai Vajną założył dziennik polityczny Nyugatmagyarországi Híradó, którego był także pierwszym redaktorem naczelnym. Jego syn, prawnik Sándor Vutkovich Jr., był także profesorem Akademii Prawa w Bratysławie. ; ; Jego główne dzieła: ; Goethe jako dramaturg, 1870,; Album pisarzy węgierskich. Życie i szkice postaci., 1873,; Fragmenty życia Sándora Petőfiego, 1883,; Miklós Jósika Báró, 1883, ; Magyartalanságok, 1899,; Magyarosan, 1900, ; Zoltán Petőfi, 1904,; Rzeczy językowe, 1904.