Aleksander Rohringer

* Koszyce, 28 marca 1868 – † Budapeszt, 4 maja 1945 / inżynier hydrotechnik, profesor na Politechnice, członek Węgierskiej Akademii Nauk; ; W 1890 roku uzyskał tytuł inżyniera na Politechnice Budapesztańskiej, a w 1896 roku zdał egzamin z prawa i nauk politycznych w Akademii Prawniczej w Koszycach. W latach 1898–1899 przeprowadził regulację strumienia Recina w Rijece. Od 1903 roku był kierownikiem biura inżynierii kulturalnej w Bańskiej Bystrzycy, a od 1909 do 1919 roku był kierownikiem biura inżynierii kulturalnej w Koszycach. W 1923 roku został profesorem zwyczajnym na katedrze inżynierii wodnej Politechniki Budapesztańskiej. Zaprojektował liczne prace związane z regulacją rzek i polepszaniem gleby, a w 1924 roku został komisarzem ministerialnym Przedsiębiorstwa Drenażu i Nawadniania Doliny Dunaju. W latach 1927–1928 zorganizował pierwsze w kraju laboratorium inżynierii wodnej, co miało duże znaczenie zarówno pod względem edukacyjnym, jak i praktycznym. W latach 1934–1935 był pierwszym rektorem Uniwersytetu Techniczno-Ekonomicznego im. Józsefa Nádora. Dokonał pionierskiej pracy, budując sieć studni do monitorowania poziomu wód gruntowych na Wielkiej Nizinie Węgierskiej. Od 1936 roku był członkiem Węgierskiej Akademii Nauk. Jego główne prace: Obliczenia hydrauliczne, 1926; Rolnictwo na Wielkiej Nizinie Węgierskiej (wspólnie z Barną Budayem i Gáspárem Geistem, 1936).