Aladar Schöpflin

* Maniga, 4 października 1872 – † Budapeszt, 8 sierpnia 1950 / historyk literatury, krytyk sztuki, pisarz, tłumacz literatury, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1949) ; ; Ukończył ewangelickie studia teologiczne w Bratysławie i studiował filozofię na Uniwersytecie w Budapeszcie. Rozpoczął karierę w 1898 roku jako asystent redaktora Vasárnapi Újság. Był wówczas również współpracownikiem Huszadik Század. Był współpracownikiem Nyugata od początku (1908), jednym z jego czołowych krytyków. Od 1909 roku był sekretarzem literackim Towarzystwa Franklina. Od 1918 roku był sekretarzem generalnym Akademii Vörösmarty'ego, a w latach 1919–1923 był felietonistą literackim dziennika Szózat. W 1926 roku był jednym z organizatorów węgierskiego PEN Clubu. W latach 1933–1942 publikował w czasopiśmie „Tükör”, gdzie prowadził dział teatralny. Od 1936 roku był członkiem Towarzystwa Kisfaludy. Od 1941 roku był kuratorem Nagrody Baumgartena i współredaktorem „Magyar Csillag” obok Gyuli Illyésa. Odegrał znaczącą rolę w uznaniu Endre Adyego, Zsigmonda Móricza i innych. Wiele tłumaczył z angielskiego, francuskiego i niemieckiego. Redagował „Węgierski Leksykon Sztuki Teatralnej”. Napisał liczne mniejsze studia i eseje o wybitnych twórcach literatury węgierskiej, szkice portretowe klasyków literatury światowej. W wielu pracach zajmował się rolą Pála Gyulaia, Jenő Péterfy’ego i Hugó Ignotusa. On również zaangażował się w debaty literackie lat 20. i 30. XX wieku, pisał swoje pisma z intencją pojednawczą i pojednawczą i nakreślił; polityczne tło schizmy literackiej, dał kompleksowy obraz literatury przełomu wieków, przede wszystkim znaczenia Zachodu. Pisał także wiersze, powieści i sztuki. Jego wnuk, György András Schöpflin (1939–), jest historykiem, politologiem, politykiem i członkiem Fideszu do Parlamentu Europejskiego. ; ; Jego główne dzieła: ; Młody Pál Gyulai, 1909, ; Droga do postępu, 1912, ; Pisarze węgierscy, 1917, ; Podzielona literatura węgierska, 1927, ; Endre Ady, 1934, ; Historia literatury węgierskiej w XX wieku, 1939, ; Kálmán Mikszáth, 1941.