Adolf Pechany

* Illava, 15 lutego 1859 – † Budapeszt, 15 czerwca 1942 / doktor filozofii, nauczyciel akademicki ; ; Ukończył naukę w szkole średniej w Znióváralján, Trenčínie i Nyírházie. W 1876 roku studiował filozofię na uniwersytecie w Budapeszcie. W 1880 roku uzyskał świadectwo nauczycielskie, a w 1881 roku został doktorem filozofii. Uczył w szkołach średnich w różnych miastach: Debreczynie, Galgócu, Timişoarze, Bratysławie i Trenczynie. Od 1897 roku nauczał nauk przyrodniczych i języka niemieckiego jako stały nauczyciel w państwowej szkole średniej w 5. dzielnicy Budapesztu. Oprócz pracy pedagogicznej zajmował się przede wszystkim stosunkami etnicznymi i gospodarczymi w górach. Publikował artykuły o lokalnej historii i pedagogice w ówczesnych gazetach górskich. Był redaktorem miesięcznika pedagogicznego Nemzeti Népoktatás, wydawanego w Bratysławie w latach 1893–1894, a także słowackiego dziennika Slovenské Noviny, wydawanego w Budapeszcie. ; ; Jego główne dzieła: ; Umysł ludzki (rozprawa doktorska), 1881, ; Myśli z dziedziny pedagogiki, 1883, ; Ludzie żupanii trenczyńskiej, 1884, ; Przewodnik po dolinie Wagu, 1888, ; Wycieczki turystyczne po Małych Karpatach, 1889, ; Wpływ Comeniusa, Rousseau i Pestalozziego na współczesną pedagogikę, 1890.